43
De veehouderij is vooral in handen van drie groepen van menschen:
1°. de z.g. Hollandsche boeren, die het vee daags buiten, 's nachts op stal houden;
2°. de Britsch-Indiärs met vrijwel uitsluitend stalvee;
3°. de eigenaars, die hun vee dag en nacht op de weiden (savannahs) laten,
wat vooral in Coronie en Nickerie geschiedt, in de gouvernementsstalweiden, waar zij hun vee tegen f 0.50 's maands kunnen doen loopen,
een buitengewoon laag bedrag tegen het in Nederland verschuldigd weide-:
geld. De Britsch-Indiers verzorgen hun vee goed, doch hebben er te weinig
van om er veel gewicht mee in de schaal te leggen.
De veehouderij der Hollandsche boeren is een belangrijke bron hunner inkomsten.
Meestal hebben zij echter te veel vee voor het beschikbare land en in den natten
tijd is de oppervlakte der weiden zoozeer verzadigd van vocht, dat de dieren voortdurend in het nat loopen. Deze Hollanders, die zieh vroeger door de Britsch-
door die kolonisten in het melkbedrijf ook benadeeld, daar de laatsten beneden den
algemeen aangenqmen prijs hun melk in de stad leveren.
Een belangrijke veehouderij bezit de plantage Beekhuizen der Moravische
Broederschap, die zieh alle moeite gaf om het vee te verbeteren door invoer van
buiten. Na veel teleurstellingen ondervonden te hebben, is de leiding tot besluit
gekomen haar bedrijf extensief te moeten maken om het zonder verlies te voeren.
Daarvoor zijn dieren noodig, die het natte, zure gra'sland. voor lief nemen. Hetgetal
runderen schijnt opgevoerd te worden tot 500. Voorloopig heeft men naast een paar
ingevoerde zwarte en roodbonte uit Nederland veel inlandsche beesten, Zebu's en
ook een Guernsey-rund, afkomstig uit Demerara. Op dit bedrijf wordt de overtollige
melk gecentrifugeerd en tot boter verwerkt, welke gretig afname vindt.
Het vee, dat we in Coronie zagen, maakte een veel beter indruk dan dat van
het Oosten der kolonie. Het vertoont er veel overeenkomst met het Demerara-type.
De hoogst gebrekkige gelegenheid tot verscheping belemmert er de ontwikkeling
van de veeteelt zeer.
Behalve in de gouvernementsstalweiden wordt er veel geweid op het grasland
onder de cocosaanplantingen.
Paarden.
De paardenteelt heeft in Suriname niets te beduiden. De paardentractie in de
stad is vervangen door mechanische tractie en slechts enkele behoorlijke paarden
ziet men nog voor rijtuigjes loopen; door het gebrek aan wegen is er weinigvraag
voor vervoer naar buiten.
Onder deze omstandigheden is er van een teelt geen sprake en worden nieuwe
exemplaren door invoer uit de omringende landen verkregen: Britsch-Guyana, St. Martin,
Venezuela en Jamai'ca.
Voor het oogenblik is er volstrekt geen behoefte aan veel paardentractie en
bestaat er dus geen aanleiding zieh ernstig op de teelt toe te leggen.