212 
reeds uit de duistere geheime gang van den koepel in 
het volle zonlicht overgebracht waren, voor het me'eren- 
deel waren weggeschonken of in hun bezit gebleven als 
eene aangename herinnering, en veler bewondering reeds 
hadden weggedragen, zoo zal toch dit eerste succes van 
den jongen artist hem er toe brengen, meer schep- 
pingen te leveren, die voor het groote publiek bestemd 
zullen zijn. 
Dagmar's bekoorlijk gelaat lacht en straalt van geluk, 
zij plukt met hare blanke handen de lauriertakken tus- 
schen de planten en bloemen, die het balcon sieren, windt 
ze tot een krans en drukt die op het hoofd van den ge- 
liefden man. Daarop treedt zij een paar stappen terug en 
ziet hem zwijgend en gelukkig aan. 
— Leelijkl boven alle beschrijving leelijkl zegt Graaf 
Echtersloh spottend om haar te plagen, doch de jonge 
vrouw slaat de armen in hartstochtelijke teederheid om 
zijn hals en fluistert met tranen in de oogen: „maar 
trouw tot in den dood!" 
EINDE.