48 
wijzer had haar zooveel hij kon, bijgestaan, haar boeken en 
tijdschriften geleend. En zoodoende was zij in het bezit gekomen 
van den sleutel tot een schatkamer, waarin zij het toover-tapijt 
vond, waarop men door de gansche wereld reizen kon. Dit 
beeld gebruikte Mary zelf, want ook een Engelsche bewerking 
van de „Duizend en één Nachten" was onder de boeken ge- 
weest. Op regenachtige dagen kroop ze achter een der bedden 
op de slaapkamer en las daar, ongestoord door haar kleine 
broer en zusje! 
Het bleek haar dat Joe Smith dezelfde boeken gelezen had 
en dat vond ze vreemd, want boeken kosten geld en men kan 
ze niet gemakkelijk krijgen. Zij vertelde Hal, hoe zij in alle 
voorzichtigheid het kamp had afgezocht naar nieuwe toover- 
tapijten en hoe ze een „verzen-boek" gevonden hadvanLong- 
fellow en een boek over Amerikaansche geschiedenis en een 
dat „David Copperfield" heette en ten slotte een allermerkwaardigst 
verhaal, getiteld „Trots en Vooroordeel", — een beschrijving 
der lotgevallen van de fijne en sentimenteele Jane Austen in een 
mijnkamp in het Verre Westen. Een zeldzaam avontuur, zoowel 
voor Jane als voor Mary! 
Wat had Mary uit die boeken gehaald, vroeg Hal zich af. 
Hadden zij haar leeren droomen en dwepen, zooals de meisjes 
in de steden? Het werd hem duidelijk, dat zij haar niet anders 
hadden gebracht dan wanhoop. Die wereld daarbuiten, met haar 
vrijheid en reinheid, met haar schoon en waardevol menschelijk 
leven, was niet voor haar, zij moest bij haar boenders en pannen 
blijven in een mijn-kamp. Zij vertelde Hal hoeveel moeilijker 
haar leven was geworden na den dood van haar moeder. Haar 
stem werd klankloos en hard — het was Hal of hij nooit een 
jonge menschenstem zoo treurig had hooren klinken. 
„Heb je altijd in dit kamp gewoond?" vroeg hij. 
„Neen, nog in twee andere", zei ze, „eerst in „Gordon" en 
later in „Oost-weg". Maar het is overal hetzelfde."