t 50 ^ 
een land Hnlland was ? wie hetzelve • regeerde, ett 
of de inwoners in d£n Profeet mahomkt geloof- 
den. — Deze MAHO'ftiEï en zijne ondernemingen 
hebt gij misfchien wel ifl de Jlgemeene Gefchkdems 
leeren kennen, mijne kinderen! — Nu kunt gi| 
wel denken,, dat onze Reizigers daar in groote 
moeijelijfcheden Jivvamen, eii er zeer veel voorzig- 
tigheid en beleid in hün geval te pas kwam. 
Willem., Zij zullen ook w'el gezwegen hebbeiï 
van welken Godsdienst zij wgren! 
Vader. Integendeel; als rondborstige ön echte 
Nederlanders, Verklaarden zij niet alleen, dat Hof 
iand t^n rijjc en vermogend land was, vol groote : 
fteden en fraaije dorpen, alwaar, de koophandel': 
bloeide, en van vvaar men telkens een gröot aantal 
fchepen naa^ alle gewesten dei* wereld zond, maar 
eok, dat zi^ Christenen waren. De Goiivemeur 
dir hocïende, verklaarde hen däarem fiiooder da» 
die honden, (wijzende op zijne lijfwachten, ]) die uit 
Afgodendienaars van dat land beftonden. Voorts 
herliaalde de graaf zijn verzoek, om naar Batnä\ 
weder re keeren, alzoo; : zijne zaken fpoed vereisch- 
ten, e0 de jongeling, die hem verzelde, reeds door: 
den ftank der gevangeais was ziek geworden; dochi 
het antwoord was, dat, ingeval zij ftierven, mem 
zorg zoude dragen, dat zij iii den Ganges gewor-' 
pen wierden,. Om alzoo met deh, ftroom weder te: 
keeren B(ftg<alè»,' Van w^aor zij voorgaven ge- 
komett,i-5è(' zjjnj doclt^ dat zij niet konden vertrek- 
keijj,;, M00E,' dat men aan den grobten Mog^)l gsfchre- 
ven, en.: dieszelfis nadere beveleii zou ontvangen heb- 
ben. Hierop werden zij naar buiten geieid, en' 
overgebragt naar eene andere gevangenis, nabij het' 
kerkhof van eene Moskëe , znnde een klein vier- 
kant gebouw;,^^'mauwefijks vier {phreden wijd, "met 
jiulrcn van dlic voet.^i, een deu^X)f ingang vaiiflechts 
twee