Maar de regen liet zich wachten, En de zonnestraaltjes lachten; 
Klets-klats-klets ? 
Niets hoort kleine Bets! 
Paraplu wordt opgeborgen . . . 
Tot eens op een dönkren morgen Klets-klats-kiets-„Ha!" roept kleine Bets. 
„Ma, krijg ik m'n paraplu, Als ik wandlen ga, van u? Klets - klats-klets-Regent het," zegt Bets. 
Bets en Paraplu gaan uit, 
En de wind jaagt uit het zuid - 
Klets-klats-klets- 
Naar het noord. - En Bets? 
Toen ze 'r paraplu opstak, Was ze niet op haar gemak! 
Klets-klats-klets- 
Regent het op Bets. 
En de wind is aan het waaien, Doet haar parapluutje draaien - 
Klets-klats-klets- 
Nat wordt onze Bets.