184 
DADING. 
een einde is gemaakt door een vonnis, hetwelk in kracht van 
gewijsde is gegaan, doch waarvan partijen, of een derzelve geen 
kennis droegen. Indien 't vonnis, waarvan partijen geen kennis 
droegen, aan eenig beroep onderhevig was, is de dading van 
waarde. Art. 1899. 
Is de zaak bij vonnis, waarmede partijen onbekend waren, 
beslist en de termijn van beroep of cassatie verstreken, dan kan 
daarover geen dading meer getroffen worden. Was 't vonnis wel 
aan beroep onderhevig, dan kan men de dading feitelijk als eene 
uitsluiting van 't beroep beschouwen. 
Indien partijen in 't algemeen eene dading hebben aangegaan 
over alle zaken, welke zij metelkander uitstaandehebben,\everen 
de bescheiden, die hun toen onbekend waren, doch naderhand 
ontdekt zijn geen grond op tot vernietiging der dading, tenzij zij 
door toedoen van een der partijen mochten zijn achtergehouden. 
Maar de dading is nietig indien dezelve slechts een enkele zaak 
tot onderwerp had, waarop door de naderhand ontdekte bescheiden 
gebleken mocht zijn, dat een der partijen niet 't minste recht had. 
Art. 1900. 
Handelt de dading dus over alle zaken, die partijen uitstaande 
hebben, dan is alleen 't feit, dat de achterhouding der bescheiden 
te wijten is aan 't toedoen van een van hen, in staat de dading 
te doen vernietigen, doch bij dading over eene enkele zaak levert 
't naderhand blijken, door 't ontdekken der bescheiden, dat een 
van hen geen recht had, 't feit der vernietiging op. 
Een misslag van berekening bij eene dading begaan, moet hersteld worden. 
Art. 1901. Dit is slechts een brengen in den toestand zooals 
partijen 't eigenlijk bedoelden. 
Waar de wet hier dan eens van vernietigbaar, dan weer van 
nietig spreekt en de ternrinologie afwisselend wordt gebruikt, is 
wel aan te nemen, bij onderzoek der motieven en vergelijking 
met de terminologie bij dwaling, dat de dading vernietigd kan 
worden, wanneer een dier genoemde gevallen voorhanden is.