C 59 ) 
altiid [het algemeene middel der uitdrukking 
van voorilellingen voor geheele natiën. De eerfte 
heeten doode, de laatfte levende talen. . Die zijne 
taal juist en goed ipreken wil, moet de foorten 
van woorden, de veranderingen derzelve en de 
regelen, naar welke zij veranderd worden, regt 
leeren kennen. 
75. 
ï)ct i-5 niet genoeg jijne taaï te fiunnen 
fprcficn/ menjnoet bejelbe ooft tucten te fcörtj' 
tien. ^ie fcgrijlïen geïeerti Ijeeft/ fian jijne 
getiacgten aan lie&en/ taelfie op eenen afftanb 
lian ö^m bcclmjt!er& jijn/ fieftenbmaïten; gij 
ftan ooft at batgene opfcïjrijben/ taat Jjg 
niet bergeten toiï. ^ie taesenlijft nut ban jgn 
fcöcgben ïiebben toiï/ moet ïee,^baar/ jui^t en 
buibeiijft fcïjnjben. IDte bc to'oorbcn met bc 
bcljaarlfjfte ïcttcf^ fcörijft/ geene letter te bed 
of te tacinig/ en eïR berseïbc op bc begoodpc 
pïaat^ 5ct / fcgrijft be taoorben jui^t. 3E)annccc 
men gcmaftfidijff/ jonber bed moeite ber^ 
fta.in ban/ taat bc fcörybcr Qccft taiïïcn jeg^" 
gen/ ban ijceft men sijiic gcbatötcn buibeïgft 
uitgebruftt. ^priebcn moeten injonbergcib ïee^# 
baar/ jui^t cn buibcïijft gcfcijreben taorbcn. 
(0ie ccncn brief buibeïijft cn jui^t fcBrgbcn 
toiï/ moet jiclj ban te bnren regt beben^' 
ïicn/ opbat jptj niet^ toc.^cnlyli!^ tocgfate/ en 
nuttcïoasc toijbïoopiglieib bcruiijbe. €ïftc brief 
moet met ben naam ban |)cni onbcrtccRcnb 
taorbcn/ bic in benseïbcn sijne gcbacgten be* 
SenbniaaSt. (Doft bc naam ban bc pïaat^/ 
toaar bc bricfftönjber toaont/ be bagtccftc'= 
ning