Pestalozzi's leerwijze in de kennis der getallen /, P.J. Prinsen.

De drie getrouwen Gustav Frenssen ; uit het duitsch vert. door G.H. Priem

Bibliographic data

Monograph

Title:: Pestalozzi's leerwijze in de kennis der getallen /, P.J. Prinsen.; Leerwijze in de kennis der getallen

Material:: ill. ;

Author:: Prinsen, P.J., 1777-1854

Publisher:: Leyden :, D. du Mortier en Zoon,

Date:: 1847.

Extent:: VIII, 182 p. :

Dimensions:: 20 cm.

Shelfmark:: UBM: NO 09-816

MD_HANDLE:: https://hdl.handle.net/11245/3.8413

Notes:: 1e uitg.: 1809.

Keyword:: Wiskunde.; Vakdidactiek.

Catalogue:: https://pid.uba.uva.nl/ark:/88238/b1990015848430205131

Rights:: This work has been identified as being free of known restrictions under copyright law, including all related and neighboring rights.

hij tusschen de planken op de knieën. „Wegl" zei hij. „Weg van deze verschrikkelijke plek!" „Jawel... en waarheen?" zei Andries. „Hier komen we om." „Ik hoop van niet. Als de wagen 't maar uithoudt en de paarden blijven staan en het water stijgt niet te hoog." „Hoe kom je hier?" kreunde Frans. „Ginder is de weg, doch ik kon het kruisbaken niet vinden en ben toen afgeweken. Later vond ik het en ik geloof dat ik al aan land zou zijn geweest, als ik jou niet had gezien, arme kerel... Ik zal mijn jas uittrekken; bedek je borst daarmee, die zit vol bloed. Sla haar om je heen! Tweemaal schipbreuk lijden op één dèg, dat houdt geen mensch uit." Frans trachtte zich op zijn knieën op te heffen, doch hij zakte weer in elkaar. „Ik zal het je zeggen, ik heb de bakens uitgerukt, omdat ik met je om Ingeborg dobbelen wou. Later wou ik ze weer op hun plaats brengen, en toen verdwaalde ik." Andries richtte zich op. Een ontzettende aandoening deed zijn lichaam sidderen. „Dat heb je aan God, niet aan mij te verantwoorden," zei hij. „Ik heb genoeg aan mijn eigen kwaad." „Maar nu kom jij om me te helpen en moet met mé ten gronde gaan; nu is alles gedaan en alles... alles is...mijn schuld. Ik ben moe en koud." Hij legde het hoofd tegen den wagenrand en weende. „Ik ga zóó zitten," zei Andries, „blijf jij op je knieën liggen en klamp je aan me vast, dan blijf je warm. Als de paarden onrustig worden, snijd ik ze los... maar ik hoop dat 't water niet veel hooger stijgt... en de paarden zijn flink, die staan wel stil. Drie uur vloed zijn reeds voorbij." Zoo stonden ze dicht tegen elkaar gedrukt, zij die elkaar vijandig waren. Ze spraken weinig en maar nu en dan. Ze 417 14

Access restriction

Copyright

Object: De drie getrouwen Gustav Frenssen ; uit het duitsch vert. door G.H. Priem

Monograph

Downloads

Full record

This page

Image fragment

Formats and links

Links

Cite

Full record

This page

Citation recommendation