123
aansche opvatting uiteenzette. De quaestie der vrije zee hing
nauw samen met die van de plichtplegingen ter zee. Eerst in
den loop der 18de eeuw, toen zich het beginsel van de gelijkgerechtigheid der naties in open zee baan brak, werd ook omtrent
het salueeren ter zee in het algemeen bepaald, dat een Verplichting
daartoe tegenover vreemde schepen niet bestond.
. Aan de willekeur van strijdlustige of kwaadwillige vlootcommandanten werd daarmede intusschen geen eind gemaakt. Bij de
Engelsche natie had de aanmatigende opvatting, dat het beginsel
van de vrije zee iets onbestaanbaars was, te diep wortel geschoten.
De Voorzienigheid, met welker aanroeping ter heiliging van eigen
heerschzucht men in Engeland alle farizeeërs ter wereld overtreft,
had nu eenmaal de heerschappij ter zee in handen van de Britsche
natie gelegd, sinds de leidende volken der Middeneeuwen door
papisterij en andere zonden diep gezonken waren. Thans bestond
er nog maar één volk, waardig om de heerschappij ter zee en
over een groot, steeds nog zich uitbreidend deel der wereld te
voeren: Engeland, welks verbazingwekkende beschaving, welks
rechtvaardigheidsgevoel en vroomheid die van alle andere naties
overtroffen....
Zoo wist dan Engeland weldra, met een steeds wassende vloot,
onvermoeid zich in te werken in de rol van principieelen tegenstander van de vrijheid ter zee. Evenals de Romeinsche keizers in
den ouden tijd aanspraak maakten op de heerschappij der wereldzee, gelijk de keizers van het Romeinsche rijk die aanspraken in
de Middeleeuwen opnieuw deden gelden, gelijk verder de Paus in
den tijd der groote ontdekkingen aanspraak maakte op alle zeeën
en alle nieuw ontdekte landen, om ze naar welgevallen onder zijn
getrouwen te verdeelen, zoo beweerde Engeland, dat de vrije zee
niet bestond.
De geschriften, die opkwamen tegen Grotius' koene opeisching
van de vrijheid der zee, zijn voor het meerendeel door Engelschen
in het licht gegeven. Eu al konden in de laatste tientallen jaren
Engelands aanspraken op de alleenheerschappij ter zee niet al te
openlijk worden verdedigd, toch toont het optreden van mannen
als admiraal Beresford in deze eeuw, dat dezelfde Britsche aanmatiging ook thans nog bestaat.
In den huidigen oorlog hoopten de Engelschen nog het zoo
ver te brengen als een eeuw tevoren, toen in Napels een Engelsch-