410 
Mengelwerk. 
of de geheele school was leeg geloopen, de jongens op het 
ijs en de kneppeldrager gereed den kneppel weer tus- 
schen den ring van de deurklink der school te steken. 
Mr. Heinrich was er echter op bedacht den alvermo- 
gende van Ganten even op den schouder te tikken en in 
school te lokken. Hij nam in zijn eergestoelte plaats en wees 
den kneppeldrager op een der banken. Het was of Mr. Hein- 
rich opzettelijk dit oogenblik en deze houding koos, om 
des te meer invloed te kunnen uitoefenen. Hij begon van 
r/ijne aanstelling, van de overeenkomst en van bet drenthsch 
gebruik van woord te houden. Dit moest hij wel doen, wilde 
hij niet verplicht wezen elders heen te gaan. 
De onderscheidene volzinnen, deels in drenthsche deels in 
duitsche sprake geuit, maakten verschillenden indruk op 
den Gantenaar. Overeenkomsten en het eens gegeven woord 
moest men houden. Dat was en bleef een deugd der vaderen, 
dacht de kneppeldrager. Maar — in dien tijd hield men er 
ook „ maren" op na — het akkoord gold huisvesting, kost 
en geld voor onderwijs. Dat onderwijs nu was met des 
„Heeren" tusschenkomst onnoodig gemaakt door „ ijsver- 
maak;" ergo: het contract was verbroken en van nul en 
geener waarde. 
Nu was het de beurt van Mr. Heinrich om ernstig en 
boos te worden. „ Serapis , o Serapis! Sie haben mir einen 
schönen Schabernack gespielt! Das ist viel unglück ! Eine 
dämliche Wirthschaft!............ 
J, mein theuerstes Freundchen, ik ben aangesteld en jelui 
zult me huis en brood geven. Gij zult, gij zult toch niet 
die Zahlungen einstellen?" 
Alhoewel de kneppeldrager niet recht verstond wat de 
meester letterlijk zeide, begreep hij uit gebaren en toon 
volkomen, welken zin hij aan de ontboezeming van Mr. 
Heinrich te hechten had.   Daarom ging hij een weinigje