Full text: Martha / Aleida van Pellecom.

aan denken, dan begon de misère weer. Ze moest die heele geschiedenis trachten te vergeten, dat was 't eenige middel om weer gezond te worden, zooals vroeger. Ze zou maar prent briefkaarten schrijven aan Nettie, dat was 't beste. 
O, ze kon nog veel bedenken om te doen; het kwam er feitelijk niet op aan wat ze deed, als ze maar iets deed. Ze zou 't dorp nauwkeurig bestudeeren; ze zou trachten te raden waar de dokter woonde, waar de burgemeester en de andere notabelen, en dan aan de juffrouw hier vragen of ze goed had geraden. Dan ging ze tellen hoeveel bakkers er woonden en hoeveel kruideniers; met verschillende menschen een praatje maken, en ook met de kinderen die op straat speelden, wat lekkers voor hen koopen en hen uithooren. 't Zou wel in-terressant zijn om er op die manier achter te komen hoe de menschen hier leefden, wat ze deden en dachten. Ja, ze had veel te veel aan zichzelf gebracht, daar werd je ziek van, ze wilde zich voortaan alleen voor anderen interesseeren. 
Zooals Martha zich had voorgenomen, leefde ze een paar weken. Er kwamen wel eens oogen-blikken waarin een herinnering aan Marnix haar
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.