11 
gevonden ? zou men dus kunnen vertalen: Has not the man 
found the knife? en Has the man not found the knife? 
Beide uitdrukkingen beteekenen niet geheel 't zelfde. Has not 
the man etc., is de gewone wijze van spreken in de conversatie 
of in gemeenzamen stijl. In Has the man not etc. valt de nadruk 
op not; 'tis alsof men zeggen wil: Heeft hij het niet gevonden', — 
dat verwondert mij; ik dacht van wèl. 
Gebruik bij 't maken der opstellen den eersten vorm. 
Ja, 
neen, 
niet, 
niets, 
Sir. 
madam. 
miss. 
yes.	Mijnheer, 
no.	Mevrouw, 
not.	Mejuffrouw, 
not anything. Mejuffrouw, 
nothing.	Jongejuffrouw, 
maar, hut	of, or. 
en,	and.	in, in. 
met,	with.	van, of. 
Geen, no, blijft vóór elk naamwoord onveranderd voor alle ge- 
tallen en geslachten. 
Het niet-bepalend lidwoord {indef'inite article) is a en an, of 
beter an en a\ want het laatste is van 'teerste gevormd. 
A wordt gebruikt vóór woorden, die met een' medeklinker 
(con'sonant) beginnen of met een' klinker, die als een medeklinker 
wordt uitgesproken. Men zegt derhalve a man, a woman, a 
horse, a hat, maar ook a ewer, eene lampetkan, omdat het woord 
ewer wordt uitgesproken joewer, dus juist zoo, alsof dit woord 
met eene j (dus met een' medeklinker) begon 
An wordt gebruikt vóór woorden, die met eene klinkletter 
(vowel) of eene stomme h (eetsj) beginnen. Zoo zegt men b.v. an 
apple, een appel en an hour, een uur. 
De h van hour is stom: de eerstvolgende letter is derhalve een 
klinker, daarom an en niet a. 
Het vragend voornaamwoord welk, which blijft altijd onveran- 
derd vóór alle getallen en geslachten en in alle naamvallen: 
Which man ? which woman 9 which book 9 
') Tot oefening late men den leerling uitspreken: By which wilch have you 
been bewitched?